دوستی قصه یک پرواز است

قصه کوچ به زیبایی ها 

قصه کوچ به شهری که چند آن

می شود خانه ی من و خانه ی ما

دوستی مثل عسل شیرین است

یک سفر یک سفر روُیایی است

می شود با دو مسافر آغاز

توی این جاده کسی تنها نیست

دوستی مثل سلام است و جواب 

می شود با دو تبسم آغاز

می شود مثل شروع یک شعر  

بی صدا در دل مردم آغاز

اگر حضور تو نبود

چگونه می توانستم  دلیل حرکت خورشید عالمتاب, انبوه ستارگان را در شب و سبزی روح بخش برگها را در تابش نور تو دریابم ؟!

اگر حضور تو نبود

چگونه می توانستم طراوت باران را,  زیبایی رنگین کمان را,  عطوفت مادر را و خستگی پدر را  در حس تشنه ام جستوجو کنم؟!

اگر حضور تو نبود

چگونه می توانستم در قالب در قالب کلمات دولتی طبیعت را با احساسم  به نظم بنشانم

اگر حضور تو نبود

چگونه  می توانستم بنگارم که دوستت دارم...

مـــن اکـنـــون گـــم شـــده ام

در حـــیاط تنـــهایـی خــــویـــش

خانه ای که پنجره هایش به اندازه ی دیدن توست

و پله هایش موزون با ظرافت قدم هایت

و در آن مــــوســـیـقــی اســـت

که نا خودآگاه همراه آن می گویی

تنها گل های زرد است که می رویند

و درختانــــــی که از دیــوار بالا آمــده اند

و تو را در میان کوچه های خیس می جویند

تمام آرزوهای دلم را به یکباره به دست باد دادم