نه دیگر دلم می خواهد تنهاییم را با تنهایی کسی پر کنم،نه دیگر می خواهم دستی روی دردها و زخم هایم را بپوشاند که نبینمشان ،نه دیگر ان نیمه ام که نیمه دیگر بخواهم برای کامل شدن،نه شبها دیگر خواب می بینم نه روزها کسل می شوم ،نه صدایی هست که با شنیدنش دستهایم یخ بزند نه نگاهی که دلم را خالی کند.دلم میخواهد خودم را وقف کنم ،وقف جایی،وقف کسانی که مرا نمی شناسند و نمی خواهند که بشناسند،وقف ادم هایی که می جنگند تا زندگی را بفهمند،زندگی می کنند تا به دنیا ثابت کنند که عروسک نیستند،بروم جایی که زبانم را نفهمند ،منظورم را نگیرند،سر تکان ندهند،قضاوتم نکنند ،تنهایم نگذارند،عاشقم نکنند،هم اغوشم نشوند،دل بسته ام نکنند،دلداده ام نشوند،بروم جایی که ساکنینش خرس های قطبی غول پیکر باشند،بروم جایی که بتوانم یک اتاق برای خودم داشته باشم با سقف تخته کوب و صندلی ننویی و دیوارهای پوشیده از کتاب ،بروم جایی که صدای موریانه های درون دیوار شب تا صبح سلولهایم را نجوند.

گلم حتی فکر کردن به تو آرومم می کنه......خیلی دوستت دارم عزیزم و خیلی دلتنگتم....

  دعا کن تا یک هفته دووم بیارم ... اخه بدون تو نفس کشیدن خیلی سخته...سخت تر از همیشه....

دوستت دارم عزیزم...

امروز میخوام از خودم براتون بگم از خودم این روزا تنهای تنهام .

اونقدر تنها که اشکم دیگه نمی تونه فکر این تنهایی رو در من

بی اثر کنه .نمیدونم تا حالا تنها شدین یا نه ولی امیدوارم غم

تنهایی هیچوقت قلبای مهربون شما رو نشونه نگیره .

نمی دانم محبت بر کجا زد

از اول سعی بیجا کرد فرهاد

همان یک تیشه اخر به جا زد

      آنکس که درد عشق بداند     

           اشکي بر اين سخن بفشاند           

           اين سان که ذره هاي دل بي قرار من           

            سر در کمند عشق تو ، جان در هواي توست           

            شايد محال نيست که بعد از هزار سال،          

           روزي غبار ما را ، آشفته پوي باد       

           در دور دست دشتي از ديده ها نهان      

         بر برگ ارغواني    

                               پيچيده با خـــــزان                          

              يا پاي جويباري ،      

                                    چون اشک ما روان                             

                          پهلوي يکدگر بنشاند!                     

                 ما را به هم برسانــــد! 

نه نگاهي لجباز ؛

و نه آغوشي باز ؛

مي شوم مترسکي براي تو ؛

پاي هر چه گفت ام مي مانم و جان مي دهم بهر هر گفته ي تو

تو فقط با من باش ،

دست گرمت را به دستانم بده ،

خيره شو به سردي نگاه من

جان تازه ام بده که بي تو من

مثل مرده اي بي جانم و پوسيده تن . . .

آه . . . درد بي تو آسمان را ديدن

زجر بي تو قاصدک را چيدن

نه ،

نه ديگر نگاهم لجباز ؛

و نه آغوشم باز ؛

تو بگو ، هر چه که گفتي هم قبول

سخت است ؛

به خدا برايم سخت است

که در آغوش تو مردن برايم آرزو بماند

سلام   

 اینم آخرو عاقبت عشق

سلام

 اینم تقدیم به خودمون

______LOVE*LOVE________LOVE***LOVE _____
_____LOVE****LOVE_____LOVE*****LOVE ____
_____LOVE******LOVE___LOVE*****LOVE ____
_____LOVE*******LOVE_LOVE******LOVE ____
______LOVE*********LOVE*******LOVE _____
_______LOVE******************LOVE ______
_________LOVE**(I-LOVE-YOU)*LOVE _______
____________LOVE***********LOVE ________
_______________LOVE******LOVE __________
_________________LOVE**LOVE ____________
__________________LOVELOVE _____________
___________________**U** _______________
___________________**** ________________
_____________________** ________________    
*

براي رسواييِ اين دلِ بيچاره

تنها همين گونه هاي خيس؟

همين دستهاي يخ کرده؟

و همين لبهاي لرزان

کافي ست.

 به خدا

تا وقتيکه دستهاي مهربانِ تو

آرامش بخشِ اين تنِ تنهاست

از هيچ کسُ هيچ چيزي نخواهم ترسيد

تو که مي داني ؛

براي شکستنِ اين دلِ بيچاره

تنها يک چينِ پيشاني ؟

يک خمِ ابرو ؟

يک نگاهِ طوفاني ؟

و يک تحديد براي تحريمِ دستهايم از گرمي دستهاي تو

کافي ست.

 من که به جز تو کسي را ندارم

... غريبه؟ بگو که حرف هايم را باور مي کني